Venezolaanse crisis tot aan Chili: in een tentje voor het consulaat

In korte broek, t-shirt en op teenslippers arriveren de Venezolanen deze winter, nog onbekend met de koude nachten van de Chileense noordgrens. Sommigen slapen al sinds juni in kleine tenten geïnstalleerd op de Plesbitero Andia Street, waar het Chileense consulaat historisch een hoek deelt met het gemeentehuis en de plaatselijke rechtbank.

Vrijwillig of niet, inwoners van deze wijk zien ‘s nachts met lede ogen toe hoe hun tuin of parkeerplaats verlicht wordt door de kaarsen en lantaarns van honderden vreemden, in afwachting het Chileense buurland te betreden.

Het dagelijkse leven van de passanten wijkt weinig af van een daklozenbestaan.

Voor de wirwar van koffers, luchtbedden en slaapzakken staat Jessica Vivar(45) elke ochtend vanaf zeven uur aan de poort van het consulaat. Wachtende op haar eigen visum roept zij mensen op die aan de beurt zijn om hun aanvraag in te dienen.

Zij en haar landgenoten moeten onnodig lang wachten, vindt ze. “De obstakels hebben te maken met de geldigheid van paspoorten,” legt ze uit, ”ik begrijp niet waarom ze mensen weigeren die hun paspoort hebben verlengd. In alle landen is het legaal om de geldigheid voor een langere periode uit te breiden, behalve in Chili.”

Zodra een Chileense functionaris verschijnt wordt Jessica als vertegenwoordiger beschouwd. “Mensen respecteren mij in deze rol als verantwoordelijke,” zegt ze, ”maar ik doe het ook als een vorm van zelfhulp, want als deze situatie niet onder controle komt bereik Chili nooit,” zegt de vrouw, die ondanks een onbehandelde infectie aan haar voet steevast iedere morgen aan de poort blijft verschijnen.

Zuid-Amerika bevindt zich in het midden van een migratiecrisis, door armoede en geweld slaan miljoenen mensen uit Venezuela en Midden-Amerika op de vlucht naar het buitenland, terwijl de Verenigde Staten migratie richting het noorden zo veel als mogelijk probeert af te remmen.

Het precieze aantal mensen dat de grensovergang oversteekt van Chacalluta , in het extreme noorden van Chili, is niet bekend.

”Mijn echtgenoot werkt in Chili,” zegt Diani Chirinos, ze wacht liever aan grens dan terug te keren naar Venezuela,”hier hebben we tenminste voedsel en elektriciteit.” Chili, met een enorme rijkdom aan grondstoffen en mineralen, heeft een veel sterkere economie dan het door crisis getroffen olieproducerende Venezuela.

“We hebben al een week gereisd, we kwamen over land” voegt ze toe.